|
دنيا گلي است
که گلبرگ هايش خيالي و خارهايش حقيقي است!
خوشبخت ترين
انسان کسي است که خداوند دلي پر از احساس به او داده
باشد!
عشق مرد قسمتي
از زندگي او و عشق زن همه زندگي اوست!
*-*-*-*-*-*-*
گل سرخ فقط
برايه افرادي خوار دارد كه در صدد بر مي آيند آن را بچينند.
*-*-*-*-*-*-*
مي رسد روزي که بي من روزها را سر کني... مي رسد روزي که مرگ عشق را باور کني... مي رسد روزي که تنها در کنار عکس من قصهء عشق کهنه ام را مو به مو از بر کني...
*-*-*-*-*-*-*
يک هميشه تنها
يک است و شايد در تمام عمرش نتواند چيزي بيش از يک عدد باشد اما بعضي
وقت ها مي تواند دنيايي باشد يک نگاه يک نوشته يک
دوست!
*-*-*-*-*-*-*
مرگ من روزي
فرا خواهد رسيد: در بهاري روشن از امواج نور در زمستاني غبار آلود و
دور يا خزاني خالي از فرياد و شور مرگ من روزي فرا خواهد رسيد: روزي از
اين تلخ و شيرين روزها روز پوچي همچو روزان دگر سايه اي ز
امروزها,ديروزها!
*-*-*-*-*-*-*
زندگی
آب راهايی است به نام وفا... ميريزد به جويی به نام صفا... ميرود به
رودی به نام عشق... ميرسد به دريايی به نام
ودا...
*-*-*-*-*-*-*
روزهايي را که
تنها بوده اي فراموش کن. اما هرگز لبخند هاي شيرين دوستانت را فراموش
نکن. روزهاي ابريت را فراموش کن. اما ساعات آفتابيت را هرگز فراموش
نکن. بدبختي هايي که گاه با آنها روبرو مي شوي را فراموش کن. اما خوش
بختي هايت را هرگز فراموش نکن. نقشه هايي را که به نتيجه نرسيده اند را
فراموش کن. اما هرگز روياهايت را فراموش نکن. شکست هايت را فراموش کن.
اما پيروزي هايت را هرگز فراموش نکن. اشتباهاتت را فراموش کن. اما
درسهايي را که آموخته اي هرگز فراموش نکن. خداوند هيچ گاه چيزي را که
شايسه آن نباشي به تو نمي دهد. اين بدان معناست که با اعتماد به نفس
کامل از آنچه خداوند بر سر راهت قرار مي دهد استفاده کني. هيچ چيز براي
خدا غير ممکن نيست به يا داشته باش: به خدايت نگو که چقدر مشکلاتت بزرگ
است. به مشکلاتت بگو که چه قدر خدايت بزرگ است.
*-*-*-*-*-*-*
دنبال كسي
نباش كه باهاش زندگي كني دنبال كسي باش كه نتوني بدون اون زندگي
كني!
*-*-*-*-*-*-*
اگه کسی در
شهر غم خيابان دوست ، کوچهی محبت پلاک مهر، منزل مونس های شقايق را
پيدا کرد سلام مرا به اهالي آنجا برساند
*-*-*-*-*-*-*
گليم بخت من
را از سياهي بافتند/بناي عمر من را ازتباهي ساختند/ شكسته دل خسته ام
از زندگي/نسيب من رنج وازردگي/ حالا ديگه ارزو مي كنم واسه خودم مرگ و
اسودگي/ بعضي ها با يد باشند هميشه گريون/بعضي تو بختشون نوشته زندون/
بعضي خاكشون از غم/بعضي سهمشون ماتم/ من مي خواستم شب وروشن
ببينم/ازدلم رنج و غم وغصه رو بيرون كنم
*-*-*-*-*-*-*
بخشندگی را از
درخت بياموز که حتي سايه اش را از هيزم شکن هم دريغ
نميکند!!
*-*-*-*-*-*-*
و
به انان که در هجران و انتظار روزگار گزراندند بفهمن که مرگ در تنهايي
و قريبی بسيار ناگوار تر و تلخ تر از انتظار بی انجام
است.
*-*-*-*-*-*-*
عشق
اون نيست که يه نفر با تو، تو بارون راه بره تا هر دوتاتون خيس بشين...
عشق اونه که يه نفر تو بارون چتر تو بشه تا تو خيس نشی و تو نفهمی چرا
خيس نشدی!...
*-*-*-*-*-*-*
زندگي کردن،
تلف بودن، پلاسيدن، نطفه اي را پرورش دادن براي زندگي کردن و اين تکرار
تکرار است... اگر زندگي را دوست داشتم هيچوقت موقع تولد گريه
نميکردم!!!
*-*-*-*-*-*-*
صفحه ي بعد
صفحه ي قبل |